2133

Film ‘Centen van Knegsel’ van Marieke Widlak in première op het Nederlands Film Festival 2020

Wanneer Marieke (27) door haar opa en oma wordt gevraagd om hun veertig  jarenlange ontwikkelingshulp aan de Indische priester Christopher over te nemen, gaat ze op zoek naar wat 'goed doen' voor haar betekent. De film speelt zich af in het Brabantse dorp Knegsel en in India. 

Gevoelsmatig zou ze het liefst deze familietraditie doorzetten, want Christopher is onderdeel van de hechte familie. Maar hoe meer onderzoek ze doet, hoe meer ze uit haar naïviteit wordt getrokken door de kritiek op kleine hulpinitiatieven. In de film bevraagt Marieke haar grootouders: Hebben jullie wel de expertise? Wat zijn de belangrijkste waardes binnen ontwikkelingswerk? Helpen jullie niet vooral om er zelf een goed gevoel aan over te houden?

Een openhartige documentaire over de vraag wat ‘goed doen’ eigenlijk is. ”
2134
2135
2136
Marieke Widlak De thematiek van ontwikkelingssamenwerking is ingewikkeld en gevoelig waardoor mensen afgeschrikt worden en dan geneigd zijn om maar niets te doen. Daarom wil ik met deze film andere mensen aansporen hun eigen zoektocht te ondernemen.”
2137
2138

.
.
.
.

Debuut documentaire: Nu of Nooit Meer

Na de zelfdoding van haar zus bleef filmmaakster Marieke Widlak achter met een machteloos gevoel. Had ze wel voldoende waardering naar haar zus uitgesproken? In de film zoekt Marieke naar antwoorden bij haar vader, moeder en andere zus. NU OF NOOIT MEER is een ode aan het uitspreken van liefdevolle waardering.  

Marieke Waarom had ik deze waardering nooit eerder naar mijn zus uitgesproken? Heeft mijn familie een soortgelijke ervaring? Hebben zij ook dat gevoel van ‘te laat’ zijn?”

Regievisie

Op 6 augustus 2010 stapte mijn oudere zus Brechje uit het leven. Op haar begrafenis sprak ik haar toe. Raar vond ik dat, iemand toespreken die er niet meer is. Ik vertelde toen aan mijn zus wat ze voor mij betekend had en hoe belangrijk ze voor me was geweest. Ik voelde verdriet, lichte frustratie en machteloosheid, want voor mijzelf voelde het als te laat. Waarom had ik deze waardering nooit eerder naar mijn zus uitgesproken? Heeft mijn familie een soortgelijke ervaring? Hebben zij ook dat gevoel van ‘te laat’ zijn?

Zelf kon ik het antwoord niet vinden, dus stelde ik de vragen aan mijn eigen dierbaren: mijn vader Eugène, mijn moeder Marleen en mijn jongere zusje Rosanne.Zij zijn immers, net als ik,  ‘experts’ geworden als het gaat om het omgaan met het verlies van een dierbare.

Mijn doel met deze film is om urgentie te creëren voor het hier en nu. Specifiek, om waardering uit te spreken naar je dierenbaren, nu het kan. Door er openlijk over te spreken in de film, ontstaat er gelegenheid voor de kijker om zich persoonlijk in het verhaal in te leven. Zo kan de film steun en begrip bieden voor mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Niet alleen het verliezen van iemand, maar ook het omgaan met de verschillende emoties die het oproept. Het viel mij op dat mijn familieleden elk anders omgingen met het rouwproces. Ik was benieuwd naar deze verschillen en hoopte via mijn familieleden meer antwoorden te krijgen op de vragen die ik had over de gevoelens waar ik tegenaan liep.

De schoonheid van waardering zit in het uitspreken en beleven ervan, middenin de interactie. Nu of nooit meer. Daarom ben ik als hoofdpersoon tijdens de interviews zelf niet in beeld, zodat de kijker mijn plaats kan innemen en een maximale betrokkenheid kan ervaren. De rustpauzes in de vorm van voorbijglijdende landschappen faciliteren denkruimte voor de kijker.

2139
2140

.
.
.
.

Biografie

In 2018 heeft ze haar debuut gemaakt met de film: Nu of Nooit Meer. Hiermee is ze afgestudeerd aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Een opmerkelijke keuze, Marieke studeerde namelijk Ruimtelijk Ontwerp op de academie. Ze besloot echter in haar laatste jaar een heel persoonlijk verhaal te vertellen in ander medium: documentaire. Nu of Nooit Meer ontving de Wildcard van het Nederlands Filmfonds, de Drempelprijs van de Willem de Kooning academie, de award voor ‘beste debuut’ op het Eindhoven Film Festival en de award voor ‘beste film’ op het Tilburg Film Festival. Daarnaast is de documentaire uitgezonden door de NPO, Canvas en verschillende filmfestivals.

Op dit moment werkt Marieke als regisseur bij Korrel Film, een productiekantoor in Rotterdam en is haar film voor het Wildcard traject in productie.