Aangenaam!

Welkom op dit stukje internet-annex-wolk, a.k.a. mijn profiel. Ik zal uw piloot zijn tijdens de enerverende gelegenheid die u de komende paar minuten krijgt om mij beter te leren kennen. Of misschien wilt u wel uw eigen piloot zijn, in dat geval zal ik mij wat nederiger opstellen als copiloot, of, zo u wil, een glimlachende stewardess met Duits accent.

Laten we beginnen met hoe het allemaal begon. (Nee, niet met een grote knal, vrees ik, maar met een slopende bevalling in een oud ziekenhuis).

Mijn naam is dus Isa Altink en ik werd in 1994 geboren in Geleen, dat is een klein dorpje in Zuid-Limburg, dat - zo wijzen recente archeologische opgravingen uit - ooit de invasie van Caesar en zijn leger heeft meegemaakt. The more you know.

Ik zal niet uitweiden over blokfluitlessen en zwemdiploma’s, maar wat voor nu wél relevant is uit deze jeugd als enig kind in een dorpje waar ik het dialect niet sprak, en het meest spannende dat er te zien was uit mijn slaapkamerraam was als de ene koe de andere een kopstoot gaf, is de liefde voor schrijven.

Ik schreef verhalen, gedichten, hoorspelen en kattendagboeken, en verkondigde omstreeks 2004 in Dagblad de Limburger (na deelname aan het Groot Nederlands Kinderdictee) dat ik vastbesloten was schrijfster te worden. En nu bevinden u en ik ons hier.

Hoe ziet je carrière er tot nu toe uit?

Tijdens mijn studie filosofie en literatuurwetenschap aan het Amsterdam University College begon ik, samen met studiegenoot Maxime Garcia Diaz, een eigen podium voor beginnende schrijvers, dat al gauw buiten de campus begon te puilen – pennydreadful. Hier begon (zonder enige kennis van de literaire scene) het schrijven met een daadwerkelijk publiek, en ook het samenwerken met en aanmoedigen van andere schrijvers.

Fast Forward vijf jaar in onze intercontinentale vlucht, en ik heb meegedaan aan het talentontwikkelingstraject ABCyourself, in een kritiekgroep genaamd ‘de Ninja’s’ gezeten. Ik heb opgetreden op o.a. de Nijmeegse gedichtennacht, een aantal gedichten gepubliceerd (waaronder in de top 100 van de Turing), en zet me in als fictieredacteur bij deFusie voor het publiceren, aanmoedigen en vooruit helpen van andere jonge schrijvers.

1400

Nootjes? Nee? Glaasje champagne dan?

U kunt onderweg misschien wat last krijgen van uw smaakpapillen, dat komt door de druk op uw oren. Hoe dat werkt weet ik ook niet, maar geen zorgen: u kunt alsnog de catering de schuld geven van de vieze curry, want koken is nou eenmaal niet onze specialiteit. 

Optredens

·       2/8   Mensen Zeggen Dingen - Theaterfestival Boulevard, Den Bosch

·       13/7   Dichters in de Prinsentuin - Loofgangen, Prinsentuin, Groningen

·       29/6          Connect @Wijk7 - Wijk7, Amsterdam-Zuidoost

·       31/1          Nijmeegse Gedichtennacht - Brebl, Nijmegen
·       14/12        Finale Borderlines Poetry Slam - Alter Schlachthof, Eupen
·       10/11        Grote Glazen kleine lettertjes – Molli Chaoot, Amsterdam
·       8/11          Borderlines Poetry Slam - De Nieuwe Nor, Heerlen

1459

Ik schreef bovenstaande gedicht voor Notulen van het Onzichtbare en Anne Stalinski maakte hier een prachtige illustratie bij

Beste opvliegenden, bedankt dat u vloog met Isa Airlines. Ik zet nu een vlotte daling in (houd uw kotszakjes gereed) waarna ik u veilig zal afzetten op uw terminal. Er mag geklapt worden.

Bijke Aarts (Tilt) over Isa:

“Isa is een bijzonder talent en we zijn blij dat we haar binnen WOLK kunnen begeleiden naar een volgende stap in haar carrière. Met haar schrijfstijl en inhoud is ze al erg ver, maar het verdient nog verfijning. Ze heeft de aanbieding van een uitgeverij om een roman te schrijven afgeslagen omdat het voor haar gevoel te vroeg was om te debuteren. Dat zegt iets over hoe bewust ze met haar werk bezig is. Ze is misschien wel de meest typische schrijver van de groep en een ruw talent dat met de juiste begeleiding erg ver gaat komen.”