Ontmoet Joey Monopoly Inversie #5

19 mei 2026

Inversie

Joey Monopoly is in 2021 afgestudeerd aan St. Joost School of Art & Design als autonoom beeldend kunstenaar. Joey woont en werkt in Breda en neemt deel aan de vijfde editie van Inversie die start in september 2025 en duurt tot en met september 2026.

Hoe zou je je praktijk willen omschrijven?

Ik ben afgestudeerd als performer, en dat doe ik nog steeds. Ik hou ervan om publiek te betrekken bij mijn werk, en dat als ze in mijn wereld zitten, ze ook mijn regels moeten volgen. Het is een bizarre realiteit die ik schets; een soort nachtmerrie of vreemde droom. Om mezelf en anderen te activeren ben ik met maskers gaan werken, dat maakt het makkelijker. Ik ben op de academie begonnen met de latex maskers toen alles dicht was vanwege Corona, en ik af en toe de werkplaats in mocht. Hoewel ik het nooit eerder gedaan had, ging het me goed af om met klei een model te maken. Ik werk heel intuïtief, in performance, maar ook in het maken van sculpturen door te handelen. Het beeld dat ik in mijn hoofd heb komt dan tot leven, of gaat een eigen leven leiden. Zelfs het maken van een kleisculptuur is als een performance; eenzelfde manier om me te verliezen in het moment. Ik focus me nu meer op sculptuur, zodat mijn werk ook zonder mij ‘kan leven’. Bij performance is er altijd de vraag wat er bij anderen achter blijft. De vraag die ik me nu stel is: hoe creëer ik de wereld erna?

Was er een speciaal moment of iemand die je inspireerde om kunstenaar te worden?

Ik ben er ingerold. Achteraf zijn er wel dingen te benoemen die eraan vooraf gingen, maar het was niet iets dat vooraf had bedacht. Ik was altijd wel fantasierijk. Op de academie, tijdens de propedeuse, denk ik dat de docenten meer in mij zagen dan ooit eerder tegen me was verteld. Ik kom niet uit een kunstgezin en kende dat niet. Ik was een dromer. Ik tekende monsters. Op de middelbare school wordt je gekneed om de maatschappij in te gaan en stuurde me naar MBO vormgeving, waar ik kon tekenen als illustrator. Ik kwam naar St. Joost om daarmee verder te gaan, maar ik voelde me nog steeds geen kunstenaar. Toen ik daar kwam ging ik steeds vrijer werken, vrijer tekenen, los van de regels en haalde zo andere dingen uit mezelf. Helaas is het basisjaar waarin alles kan en mag er niet meer, wegbezuinigd, terwijl dat was voor mij juist heel belangrijk was want zo heb ik voor de beeldende kunst kunnen kiezen. Als kunstenaar ben ik geactiveerd door de academie.

Wat zijn je verwachtingen bij Inversie en wat is de belangrijkste reden om hieraan mee te doen?

Voor mij gaat het om een vorm te vinden voor mijn professionalisering, zoals bijvoorbeeld netwerken, en dat er ritme komt in mijn praktijk. En ook het werken aan sculpturen, het materiaal zelf en kennis van materialiteit is iets dat ik met mijn mentor Matt onderzoek. Ik heb veel goede tips van hem gekregen. Hij werkt ook met performance, maar hij doet dat op een heel andere manier. Ik wordt ook geïnspireerd door de anderen, zoals bij de eerdere werkperiode in Kunstpodium T; iedereen is wel bezig met het eigen werk, maar we geven ook feedback aan elkaar. Dat voelt als een samenwerking, en dat miste ik ook wel om weer samen te zijn met een groep zoals tijdens de academietijd, of zoals bij De School, het kunstenaarscollectief in Breda waar ik deel van uitmaakte.

Wat is onderdeel van het kunstenaarsvak waar je echt helemaal geen zin in hebt?

Belastingen en administratie. Schrijven is ook niet mijn favoriete bezigheid zoals subsidies aanvragen. Sowieso heb ik er een hekel aan om te vragen om geld, dat vind ik zo… Er zit gewoon een idee in mijn hoofd en dat wil ik gelijk uitvoeren. En bij zo’n aanvraag, als je die krijgt, is er ook nog de verantwoording. Echt heel moeilijk. Ik doe het wel zo nu en dan, maar ik heb ook last van uitstelgedrag. Ik denk dat ik het aan iemand moet vragen om dat voor mij te doen want het is een soort van barrière. Ook een aandachtsding, ik ben zo snel afgeleid.

Wat doe je het liefste, als je mag kiezen en nergens rekening mee hoeft te houden?

Een nieuw project, dat soort dingen zet mij aan om naar mijn atelier te gaan en door te blijven werken. Ik probeer daar te zijn als ik tijd heb. Ik wordt ook heel blij als ik een goede performance van iemand heb gezien, het inspireert me dat ik wordt meegenomen in de wereld van die performer, en dat prikkelt me weer om naar mijn atelier te gaan. Ik heb nu een idee voor een performance, dat blijft hangen, daar moet ik ook werk mee maken. Het zit lang in mijn hoofd en daarmee aan de slag te gaan wordt ik enthousiast van. Dat wordt ik ook van materiaal dat binnenkomt en waar ik mee kan werken. Of een masker dat ik uit de mal haal. Maar het maken van mallen vind ik niet leuk, het gaat nooit fout, maar als het fout gaat… dan is al het werk weg.

Afgelopen weken ben je druk aan de slag gegaan in het Grafisch Atelier Den Bosch met workshops over grafiek, wat heb je daar gedaan?

Dat was leuk. Ik heb een workshop zeefdrukken gevolgd, maar dat sloot niet helemaal aan bij mijn plan. Ik heb de grote hoeveelheid maskers die ik heb gemaakt gefotografeerd, en zo bij elkaar gebracht als overzicht van de familie Monopoly. Ieder masker verbeeldt een familielid van de door mij samengestelde familie. Het zijn er alleen veel, 17, dus ik heb toch maar voor Risoprint gekozen omdat zeefdruk te veel werk is. Van ieder familielid heb ik 20 printjes per masker. Die neem ik nu mee naar Unfair waar we in september staan met Inversie. Heel fijn dat ik ze heb, het is een mooie toevoeging aan mijn werk en ook makkelijker te verkopen.

Waar ben je op dit moment mee bezig, staat er iets in je atelier op je te wachten?

Ik ben bezig met de voorbereidingen voor de werkperiode bij Witte Rook in de StadsGalerij te Breda. Het wordt een groot sculptuur met twee nieuwe soorten materialen, daar heb ik via Matt kennis meegemaakt. We gaan ook een dag samen aan het werk met acrylic one, daarmee maak ik het gezicht. En daarvoor gebruik ik een siliconenmal, ook iets wat ik voor het eerst doe. Ik ben heel blij met het resultaat. Het wordt uiteindelijk een installatie van steigerpijpen om de levensgrote mensfiguren in te hangen. Het tweede materiaal is Worbla, dat veel wordt gebruikt in cosplay, maar nauwelijks in de kunst. Het geeft een fantastisch resultaat, heb ik ook via Matt leren kennen. Het is een grote rol plastic, en uit dat best harde materiaal, knip je een vorm en dat maak je warm met een heatgun waardoor het heel zacht wordt en dan kun je het voorzichtig in de juiste vorm duwen. Het is fascinerend, ik kan zo sculptuurvormen maken zonder mal. Zo kan ik werken met een bepaalde snelheid, en het wordt heel hard. Ik wilde ook graag van de methode van de klei, gips en latex af en ben blij iets nieuws te leren.

Wat zijn je plannen voor de verre toekomst of waar wil je de komende tijd zeker naar toe werken?

Ik wil een serie sculpturen maken met hetzelfde handschrift voor een expositie binnen, misschien ook voor buiten. De nieuwe materialen bieden ook nieuwe mogelijkheden zoals bijvoorbeeld deelname aan de Boschparade, daaraan wil ik nog wel een keer meedoen omdat het past bij mijn wereld. Ik ga ook verder met het project Kijkplicht, dat is een podium voor videokunst dat ik samen met Paul ….heb opgezet. Via een Open Call vragen we om videowerken, die wij dan tonen. Dat is ook gelijk een reden om zelf iets nieuws te maken en mee te doen. En ik wil meer doen met mijn rol als artistieke commissie bij IDFX. Cureren is ook een uitdaging, en die rol wil ik ook verder invullen.

Mentor Matt Jackson over Joey

Ik was gewaarschuwd dat Joey chaotisch kon zijn, en hij stelde me niet teleur. Zelf ben ik ook een beetje chaotisch, dus ik bied hem geen structuur, maar wel begrip. Het was ook een goede keuze om ons aan elkaar te koppelen omdat we op een vergelijkbare manier werken in het maken van sculpturen, die soms ook in performances gebruikt worden. Zodra ik hoorde van Joey’s verlangen naar het ontwikkelen van vaardigheden voor het maken van sculpturaal werk, besloot ik om praktische workshops voor hem te organiseren. Zo kan hij nieuwe processen en materialen ontdekken. Ik zie dat Joey, ondanks de chaos, een snelle leerling is en een enorme drang heeft om te creëren. Ik verwacht een fascinerende transformatie in zijn werk waar ik naar uitkijk.